Mądrości Sokratesa kiedyś i dziś

Jezus i Sokrates zostali nazwani przez Leszka Kołakowskiego w tekście pt.: „Sokrates” najważniejszymi „kreatorami” kultury europejskiej. Nie pozostawili po sobie żadnych tekstów napisanych bezpośrednio przez siebie. Kołakowski natomiast, używając sformułowania „przekazy wtórne”, miał na myśli, iż informacje na temat tych dwóch wielkich postaci możemy czerpać głównie z innych źródeł – przekazów, które sporządzili ich słuchacze, uczniowie – potomni, a wiedza ta była przekazywana z pokolenia na pokolenie.

klocki400.jpg

Według autora tekstu o tym, że Sokratesa można nazwać najważniejszym architektem kultury europejskiej w dużej mierze decyduje fakt, że był on dosłownie niestrudzony w dążeniach do poznania prawdy. Głoszona przez niego filozofia nie miała na to większego wpływu. Za metodę dochodzenia do prawdy Sokrates obrał pytanie przechodniów o różne sprawy i dociekanie odpowiedzi na nie. Niestety, bardzo często były one bardzo lakoniczne i nierzeczowe, a zatem niejednoznaczne. Według Sokratesa o tym, co jest święte i dobre decyduje nasza własna, ludzka intuicja, wobec czego podstawowym zadaniem każdego człowieka jest posiadanie umiejętności rozdzielania dobra od zła, kierując się swoimi zasadami moralnymi. Sokrates szczególnie podkreślał, że to, co święte, nie zawsze musi pochodzić od bogów.

Sokrates tylko dlatego nie uciekł z więzienia, w którym go osadzono, ponieważ pogodził się z postanowieniami wyroku sądowego i uszanował panujące ówcześnie prawo, do czego zachęcał innych. Rozum stanowi jedyny słuszny autorytet, a tylko dzięki niemu można dojść do prawdy poprzez jej całkowite poznanie – i odrzucając przy tym tradycyjne metody. Sokrates polecał swym słuchaczom polemikę z ogólnie przyjętymi poglądami, które uznawane były powszechnie za słuszne – posługując się przy tym właśnie rozumem. Stosunek innego myśliciela, a więc Nietschego, był do Sokratesa bardzo negatywny, ponieważ uznał jego filozofię za dekadentyzm , czyli przesadnie pesymistyczne podejście do życia, poczucie bezsensu istnienia. Nietsche nie potrafił poprzeć faktu, iż Sokrates słowo „rozum” zrównywał znaczeniowo z „cnotą” i „szczęściem”, nie akceptował ponadto, że filozofia Sokratesa nie dopuszczała do „głosu” żadnych instynktów, pragnień i namiętności.

Ludzie czynią zło, ponieważ targają nimi różne emocje, cele i wartości, które często są bardzo złudne, gdyż z pozoru wydają się dla nas dobre. Zło w człowieku może również pochodzić stąd, że żyje on w niewiedzy, gdyż tak naprawdę nie zna zła i nie potrafi go odróżnić od dobra. Powiedzenie Owidiusza: „widzę i pochwalam to, co lepsze, a idę za tym, co gorsze” oznacza, że człowiek posiada wolną wolę jako istota cielesna i ma prawo wyboru, jednakże wiedząc, że czyni źle, nadal to robi, gdyż z reguły to, co złe jest łatwiejsze i prostsze, wobec czego trudniej jest mu dokonywać właściwych decyzji, które byłyby przejawem dobra.
Marta Akuszewska

hastagi na stronie:

#przekazy wtĂłrne #leszek kołakowski sokrates test #co oznacza przekazy wtórne

Authors
Tags , , , , , , , , , , , , ,

Related posts

Top